பொய் சொல்லக்கூடாது அப்பா - சிறுகதை

"வளர்ந்துட்டேயில்ல . .தர்ட் ஸ்டாண்டர்ட் வேற போயிட்ட. . .இனிமே, நீயே, தானா குளிக்க கத்துக்கணும்॥ . சரியா. . ." அம்மா சொன்ன வார்த்தைகளுக்கு முதன்முறையாக உயிர் கொடுக்க, குளியலறைக்குள் நுழைந்தான், ராகுல்.

முதலில் அவன் கண்ணில் பட்ட சோப்பு டப்பாவை எடுத்து, சோப்பை இரண்டு மூன்று முறை திருப்பித்திருப்பி பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, அவன் மனது ,அதிகாலையில், அப்பாவும் எதிர்வீட்டு டேனியல் மாமாவும் பேசிக்கொண்டிருந்த நொடிகளுக்கு பின்நோக்கிச் சென்றது।

" ஏன் சார். . .நீங்க எப்பத்தான் உங்க கம்பனியில சீனியர் மேனேஜரா ஆவறது?"
"டேனியல் சார்। . . நான் நெனச்சிருந்தா, ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடியே ஆகியிருக்கலாம். என்ன. . .சோப்பு போட்டிருக்கணும்.மத்தவங்க மாதிரி நானும் சோப்பு போட்டிருந்தேன்னா. . . இந்நேரம் சீனியர் மேனேஜரா என்ன , ரீஜனல்; மேனேஜராகவே ஆகியிருப்பேன். ஏன்ன பண்ணறது? எனக்குன்னு இல்லீங்க. . .எங்க பரம்பரைக்கே சோப்பு போடற பழக்கமே கிடையாது."

மீண்டும் சோப்பை இரண்டுடொருமுறை திருப்பித்திருப்பி பார்த்துவிட்டு, " ச்சே! நம்மல பொய் சொல்லக்கூடாதுன்னு சொல்லிட்டு, இப்போ அப்பாவே இப்படி அப்பட்டமா பொய் சொல்றாரே!" ராகுல் தனக்குள்ளேயே நினைத்துக்கொண்டான்.
விஷயம் விளங்கும்வரையோ,அல்லது யாராவது விளக்கும்வரையோ, அப்பாவை பற்றிய நினைப்பு அவனுக்குள் மாறப்போதவதேயில்லை।

-புதுவைப் பிரபா-

மாற்ற முடியும்

சமைக்கவும் கழுவவும்
பெருக்கவுமே பெண்கள் எனும்
நிலை களைய ஒன்றாய் கூடி

ஊருக்கும் சேரிக்கும் இடையே ஓடும்
சாதி சாளகத்தை
சமத்துவ மண்கொட்டி மூடி

துப்பாக்கித் தோட்டாவும்
வெட்டறுவா வெடிகுண்டும்
நிரந்திரமாய் செயலிழக்கச் செய்து

பொய்- பகட்டு- சூது
வன்கொடுமை இல்லாத
நன்சமூகம் ஒன்று நாம் நெய்து

மாற்றிக்காட்டுவோம்
புவியை மாற்றிக்காட்டுவோம்

மனிதர்களே!
பிரபஞ்சம் தோன்றிய நொடியிலிருந்து
இந்த நொடிவரை
மண்ணில்

மாறாமலே இருப்பது
மாற்றம் மட்டும்தான்

நம்புங்கள். . .
நம்மால் நல்லதாய் உலகை
மாற்றிக்காட்டமுடியும்
இது சத்தியம்
நாம் ஒன்றுகூடி
ஒரே அணியில் நின்றால்
நாளைக்கேகூட இது சாத்தியம்.

-புதுவைப்பிரபா-
(அக்டோபர் மாத இலக்கியபீடம் இதழில் வெளிவந்த கவிதை)

ஈகரைப் பற்றிய கட்டுரை

கடவுள்!

நாற்பத்தெட்டு நாள் விரதமிருந்து
முடி வளர்த்து மொட்டையடித்து
பயபக்தியோடு பொங்கல் வைத்து
நூத்தியெட்டு தேங்காய் உடைத்து
ஆயிரத்தெட்டு முறை மந்திரம் சொல்லி
வடைமாலைச் சாத்தி

நெய்விளக்கு ஏத்தி
காத்துக்கிடக்கிறது

ஒரு பெருங்கூட்டம்-

கடவுளை காண்பதற்காய்!

கண்களை மூடிக்கொண்டு

கடவுளை தேடிக்கொண்டிருக்கும் மனிதா!

ஒரு நிமிடம் காது கொடுத்துக் கேள்!

தன்னை உருக்கி

உன்னை செய்த தாய்
உன்னை செதுக்க

தன்னை சிதைத்துக்கொண்ட தந்தை
மனக்கசூடத்திலிருக்கும்போது

ஊக்க வார்த்தைகளால் உயிர் பாய்ச்சும்

உற்ற துணைவி
பணக்கசூடத்திலிருக்கும்போது

கொடுத்து உதவும்பக்கத்து வீட்டுக்காரன்
உரிய நேரத்தில் ஓடிவந்து உதவி செய்யும்

உறவினன்
தோல்வி தடுக்கி விழும்போது

தோள் கொடுக்கும் தோழன்
பேருந்து பயணத்தில்தவறி விழுந்த பணப்பையை

பத்திரமாய் திருப்பித்தந்தபின் சீட்டுப் பெண்
அவசரவேலையாய்நடந்து சென்று கொண்டிருக்கும்போது

~லிப்ட் கொடுத்தமுகம் தெரியா மனிதன்
இப்படி எண்ணற்றோர்

உருவில்தான்உலவிக்கொண்டிருக்கிறார்।

। ।கடவுள் !

உணர்வாயா மனிதா ?

"சவால்" - சவால் சிறுகதை

சிவா கரையில் பைக்கோடு நின்றுகொண்டிருந்தான். காமினி கடல் அலைக்குள் விழுந்து அவளை முழுவதுமாக நனைத்துக்கொண்டிருந்தாள். ஈர வாட்ச்சை துடைத்து அவள் மணி பார்க்க முயன்றபோது இரண்டு முள்ளும் ஒரே நேர்கோட்டிலிருந்தது. அந்த நொடியில் திடீரென்று அவள் கண் முன் தோன்றிய மீனவக்கிழவனொருவன், அவளது கையில் மணிப்பர்ஸ் ஒன்றை திணித்துவிட்டு, ஒரு திசையில் ஓடி மறைந்தான்.
மணிப்பர்ஸை அழுத்திப் பார்த்து, புன்னகைத்த காமினி, அதை தன் பேன்ட்டிலிருந்த சீக்ரெட் பாக்கெட்டுக்குள் நுழைத்துக்கொள்ள முயன்றாள். அது 'மினி'பர்ஸாக இருந்த காரணத்தினால் கச்சிதமாய் உள்ளே போய் ஒளிந்துக்கொண்டது. நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டு, எகிறி எகிறி குதித்து சிவாவை நோக்கி கையசைத்தாள், காமினி.

சிவா தலையில் அடித்துக்கொண்டு பைக்கை கிளப்பி ' கடலோர காவல்படை' என்ற ஸ்ட்டிக்கரோடு சற்று தொலைவில் நின்றுக்கொண்டிருந்த ஜிப்சியை நெருங்கி, " சார்!. . . . சார்!. . . "என்று குரல் கொடுத்தான்.
கான்ஸ்டெபில் ஒருவர் திமிர்முறித்துக்கொண்டே எட்டிப்பார்த்து, "யாரு? ஏன்ன சார் வேணும்? "என்றார்.
"அந்த பாறை மேல ஒரு வயசுப்பொண்ணோட உடல்கிடக்கற மாதிரி தெரியுது. கொஞ்சம் என்னன்னு பாருங்களேன்". சிவா சொல்லிவிட்டு நகர்ந்து, ஒரு மரத்தடியில் பைக்கை ஆப் செய்துவிட்டு நின்றுகொண்டான்.
"அடச்சே! என்ன பொண்ணு இவ? இந்த டிராமாவெல்லாம் ஏன் எதுக்குன்னே சொல்லாம, கல்யாணத்துக்கும் இதுக்கும் ஒரு முடிச்சபோட்டுட்டு, நம்மல பேசவுடாம பண்ணிட்டாளே! எனக்கு ஒன்னுமே புரியலயே! ஏன்று புலம்பிவிட்டு, 'இப்போ இவள போலீஸ் எந்த ஆஸ்பிட்டலுக்கு அழைச்சிட்டு போறாங்களோ, அந்த ஆஸ்பிட்டலோட பின்புற கேட்ல நாம வெயிட் பண்ணனும் ' என்று அடுத்து அவன் செய்யவேண்டியதாக காமினி சொல்லியிருந்ததை ஒருமுறை நினைத்து முடித்தான்.
இரண்டு நிமிடத்தில் ஆம்புலேன்ஸ் அங்கு வந்து காமினியை தூக்கிக்கொண்டு பறந்தது. சிவா பின்தொடர்ந்தான்.

ஐசியு-வில் நான்கைந்துபேரோடு காமினியும் கிடத்தப்பட்டிருந்தாள். காமினி லேசாக கண்திறந்து பார்த்தாள். அங்கிருந்த நர்ஸ் இருவர், ஏதோ ஒரு இயந்திரத்தை தூக்கிக்கொண்டு அந்த அறையைவிட்டு வெளியேறினார்கள். அடுத்த நொடி அந்த அறையில் எஞ்சியிருந்த டூட்டி டாக்டரின் செல்போன் அலறியது. "எஸ். . ஸ்பீக்கிங்" என்று சொல்லிக்கொண்டே வார்ட்டைவிட்டு அந்த டாக்டர் அகன்றதும், காமினி எழுந்து தன் முகத்தில் இருந்த மாஸ்க்கை அகற்றிவிட்டு, வயர்களையெல்லாம் பிடுங்கிவிட்டு, அருகிலிருந்த கண்ணாடி ஜன்னலை திறந்து வெளியே குதித்தாள்.

மருத்துவமனையின் பின்புற வாசலை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருந்த காமினி, ஒருமுறை அந்த 'மினி'பர்ஸ் பத்திரமாக இருக்கிறதா என்பதை உறுதிபடுத்திக்கொண்டு ஓடினாள்.
"என்ன காமினி இது? ஒரு மணி நேரமா நிக்கறேன். எதுக்கு இந்த விளையாட்டெல்லாம்? "பைக்கோடு நின்றிருந்த சிவா, எரிச்சலின் உச்சத்தில் கேட்டான்.
"அப்புறம் சொல்றேன். நீ முதல்ல வண்டிய எடு. "அவசரப்படுத்தினாள், காமினி.
பைக்கை வேகமாக ஓட்டத்தொடங்கியவன் அந்த தெருமுனையின் குறுக்குச் சந்தில் போய் நிறுத்தி, பைக்கின் டேங்க் கவரில் கையைவிட்டு வெளியே இழுத்தபோது, துப்பாக்கி ஒன்று அவன் கையோடு வந்தது.

"ஸாரி. . .எனக்கு வேற வழி தெரியல" என்று காமினியின் நெற்றிப்பொட்டில் துப்பாக்கியை வைத்தான், சிவா. "சொல்லு..! "என்று சொல்லிக்கொண்டே துப்பாக்கியை சற்று அழுத்தினான்.
" ச்சீ! காமெடி பண்ணாத சிவா..ஏது இது. உங்கப்பாகிட்டேர்ந்து 'சுட்டு'ட்டியா?. "
"அது இருக்கட்டும். காலையிலேர்ந்து என்ன நடந்துக்கிட்டிருக்கு? எதுக்கு அதிகாலையில போன்பண்ணி பீச்சுக்கு கூட்டிட்டு போகச்சொன்ன? அந்த தாத்தா உங்கிட்ட என்ன குடுத்தாரு? அத வாங்கிக்கிட்டு நீ ஏன் செத்த மாதிரி நடிச்ச? என்னை எதுக்கு போலீஸ்கிட்ட அப்படி சொல்லச்சொன்ன? இப்போ ஆஸ்பிட்டலேர்ந்து தப்பிச்சு எங்கபோற? சொல்லு காமினி. . .எனக்கு தலையே வெடிச்சுப்போகிறமாதிரி இருக்கு. "
"உங்க வீட்டுக்குத்தான் போகணும்." காமினி சொல்லி கண் சிமிட்டினாள். "விளையாடாத காமினி…"
"உண்மையாகவேதான். இந்த டிராமாவ உங்கப்பாத்தான் முடிச்சுவைக்கணும்"
"அப்பாவா? "
"அலறாத சிவா! "
"ஐயோ! உனக்கு கணவனாவறதுக்கு முன்னாடி மற கழன்டு பைத்தியமாயிடுவேன்போல இருக்கே! "
"பரவாயில்ல. அப்பவும் உன்னத்தான் கல்யாணம் பண்ணிக்குவேன். ஏன்னா. . நான் ஒம்பைத்தியம். "

காமினியை 'கேட்'டிலேயே விட்டுவிட்டு, "நான் முதல்ல போறேன். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு நீ வா. எனக்கு பயமா இருக்குது. "என்ற சிவா, குழப்பத்தோடு வீட்டினுள் நுழைய முற்பட்டபோது அந்த வாக்கியங்கள் வந்து அவன் காதில் விழுந்தது.
"மரகதம். . .சிட்டிய ஒட்டிய கடல் பகுதியில கள்ள கடத்தல் நடக்கிறதா புலனாய்வுத் துறை தகவல் அனுப்பியிருக்கு. எங்காளுங்க விழிப்போட செயல்படறாங்கன்னு நான் நம்பறேன். அத நிரூபிக்கத்தான் இன்னைக்கி ஒரு டெஸ்ட். நம்ம சிட்டி கோஸ்ட்டோட நாலு ஸ்ப்பாட்லேர்ந்து நானே நாலு ஆளுங்கள செட்பண்ணி கடத்தல்ல ஈடுபடுத்தியிருந்தேன். அவுங்க, கடலோரத்துல இருந்து டைமண்ஸ்ச எங்கிட்ட கொண்டுவந்து சேர்க்கறதுதான் டாஸ்க். ஆனா பாரு. இதுவரைக்கும் மூணுபேர வழியிலேயே எங்காளுங்க பிடிச்சுட்டாங்க. இன்னும். . . "பரந்தாமன் முடிப்பதற்குள்,

" இன்னும் ஒரு ஆளுதான. . .நிச்சயம் உங்காளுங்க பிடிச்சுடுவாங்க." மரகதம் அழுத்தமாக சொல்லவும், "முடியாது" என்று சொல்லிக்கொண்டே, வழியில் நின்றுக்கொண்டிருந்த சிவாவை தள்ளிக்கொண்டு காமினி உள்ளே நுழையவும் சரியாக இருந்தது.
"டி.எஸ்.பி சார். .. இந்தாங்க, நீங்க 'முடிஞ்சா' கொண்டுவந்து சேர்க்கச்சொன்னது"
"வாவ்! காமினி…வெல்டன். எப்படியோ போலீஸ் கண்ணுல மண்ண தூவிட்டு இந்த டைமண்ட கொண்டுவந்துட்டியே! என்று பாராட்டினார், பரந்தாமன்.
"அப்பா என்னப்பா இதெல்லாம்..? "சிவா முகத்தை சுளிக்க,
"மை டியர் சன்…கோஸ்ட்ல எங்காளுங்க எவ்வளவு விழிப்போட இருக்காங்கன்னு தெரிஞ்சிக்கனும். . .அதே சமயத்துல எனக்கு மருமகளா வரப்போறவ சாமார்த்தியசாலியான்னும் தெரிஞ்சிக்கனும். ஸோ… .டூ இன் ஒன் டெஸ்ட். எப்படி என் ஐடியா? "
மரகதம் அவரை ஒரு பார்வை பார்க்க, அதன் அர்த்தம் விளங்காதவராய்,"என்ன மரகதம் பார்க்குற? அடுத்தது என்ன பண்ணப்போறேன்னுதானே. . பர்ஸ்ட். .. எங்காளுங்கள இன்னும் டைட்டா முடுக்கனும். நெக்ஸ்ட.. .நம்ம சிவா-காமினி கல்யாணத்த முடிக்கனும். " என்றார்.
சிவாவும் காமினியும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொள்ள,"ஆனா மரகதம். . .காமினிகிட்ட நாம ஜாக்கிரதையா இருக்கனும். நம்மகிட்டயிருந்து பையன கடத்திட்டு போனாலும் போயிடுவா" பரந்தாமன் சொல்ல, "அங்க்கிள். . . "என்று சிணுங்கினாள், காமினி.

தொலைதூரக் காதல்

எல்லையிலே துப்பாக்கி
ஏந்தி நிக்கும் எம் மாமா
இந்த கொல்லைபுரத்தழகி
ஒன பார்க்க வரலாமா?

ஆண்டுக்கு ஒரு முறைதான்
கிராமத்துக்கு நீ வருவ
அந்த இருபது நாளுலதான்
எங்கண்ணில் நீ படுவ

சொற்ப நாட்கள் அது
சத்தியமா போதல
தவணை முறையிலெல்லாம்
சொல்லலாமா காதல?

எனக்காக ஏங்கறையோ - இல்ல
குறட்டைவிட்டு தூங்கறியோ
உன்னோட நெனப்பால – நான்
படும்பாட்ட கேட்கறீயா?

மலைக்கோயில் போனாக்கா
பாறையில நீ தெரிவ
கண்மூடி படுத்தாக்கா
எம் மனசெல்லாம் நீ நெறைவ

உன் கடுதாசி தலைக்கு வச்சி
படுத்தாக்கா நீ வருவ
உன் போட்டோவ வச்சிக்கிட்டா
கனவில்வந்து எனை தொடுவ

கண்ணாடி பார்க்கையில
எம் பின்னாடி நிக்கறியே
தலைவாரும்போதெல்லாம்
நீ சீப்பில் வந்து சிக்கறியே

என்னோட தலையணைக்கு
உன் தலை வந்து முளைக்குது
அது அப்பப்போ கீழிறங்கி
என் தூக்கத்த கலைக்குது

நீ முரட்டு முத்தமிட
நான் துடிச்சு சத்தமிட
ஆசையா இருக்குதைய்யா
உன்னோடு யுத்தமிட

அருகிலிருந்தாலும்
ஆயிரம் மைல் தள்ளிஅப்பால இருந்தாலும்
உன் நெனப்பு அச்சில்தான்
என்னுலகம் சுத்துது

நமக்கு நடுவால
இருக்கிற தூரத்தால
ஏக்கம் பெருக்கெடுத்து
அழறேன் பிரிவு பாரத்தால

தனிமை கொல்லுதென்ன
புரிஞ்சிக்கோ என் தலைவா!
பிரிஞ்சிருக்க முடியலையே
நீ வர்றீயா நான் வரவா?

-புதுவைப்பிரபா-

இணையதள கவிதைப் போட்டியில் இரண்டாம் பரிசு

ஈகரைத் தமிழ் களஞ்சியம் என்னும் இணையதளம் நடத்திய கவிதைப் போட்டியில் தொலைதூரக் காதல் என்னும் தலைப்பிலான எனது கவிதைக்கு இரண்டாம் பரிசு. . . . மேலும் விவரங்களுக்கு. . .கீழே காணும் சுட்டியை சொடுக்கவும்
http://www.eegarai.net/-f48/3--t35942.htm